De beleidsconsulent, communicerend met zijn prospect: "Je zult natuurlijk wel de kar moeten trekken om de marsroute uit te stippelen."
"Tja", sprak de prospect, een internal office management assistant. "Daarvoor zullen we wel de piketpaaltjes van de virtuele kerncompetenties moeten slaan, anders is dat niet te handlen."
"Ach", zei de consulent, "het is alleen cruciaal om de bottlenecks van deze bespreekvoorstellen zo optimaal mogelijk vast te stellen. Als onderdeel van de route heeft deze jongen al pak 'm beet tien flyers van diverse concullega's gereviewed en de probleemgebieden in een totaalplaatje gezet. Het is vooral een kwestie van de impact op office-level monitoren. Mochten we ondanks het voortraject in een tijdsklem komen, dan kunnen we nog altijd een outside mediationoffice inschakelen."
"Gelukkig", verzuchtte de prospect, "zo'n switch van het interne naar het externe gebeuren is wel een pregnante uitdaging, maar je moet er toch niet aan denken dat je tee-zet-tee door een mismatch in die vertaalslag een negatieve spin-off krijgt waardoor je in emergency meetings de neuzen weer in dezelfde richting moet krijgen. Oké, as far as I'm concerned kan het licht op groen."
De consulent, een week later: "Nu we onze bespreekvoorstellen getransformeerd hebben tot doelstellingsgebieden en actiepunten, dienen wij in my view over te gaan tot implementatie. In de follow-up moeten we wel een stevige commitment krijgen, zodat we in een hands-on mentaliteit aan de klus kunnen beginnen. We hebben wel die positieve insteek van iedereen in de toko nodig om de zaken concreet handjes en voetjes te geven, dat is klip en klaar."
De prospect: "Na vorige week ben ik de significante knelpunten gaan exploren. Bij het kortsluiten van de veranderdoelen zijn ik en mijn collegae tot een stukje persoonlijke inventarisatie gekomen, waarbij is gebleken dat niet het gewenste draagvlak gecreëerd kan worden. Het kostenplaatje overstijgt wat wij als acceptabele randvoorwaarde kunnen hanteren. Misschien moeten we het even in de ijskast zetten, de zaken over het jaar tillen in termen van invoering. Weet je wat, ik geef je binnenkort een belletje, dan doen we lunch."
(Wellicht is deze effort onzerzijds een bouwsteen voor een stukje bewustwording inzake intercollegiaal en interrelationeel taalgebruik. Kortom: Kantoortaal? Nee, bedankt, doe maar gewoon Nederlands.)